Dania ma jeden z największych w świecie odsetek gruntów ornych i sadów wynoszący 63% powierzchni kraju. Uprawa obejmuje głównie zboża (zwłaszcza pszenicę a także jęczmień, żyto i owies), buraki cukrowe, ziemniaki oraz warzywa. Średnie plony są na poziomie: pszenica – 52 q/ha, jęczmień – 40 q/ha, owies – 38 q/ha. Hodowane jest przede wszystkim bydło (zarówno typu mlecznego, jak i mięsnego) i trzoda chlewna, sporą rolę odgrywa hodowla drobiu. Dania jest światową potęgą w produkcji i eksporcie mleka, mięsa, masła i serów. Udział duńskiego mięsa w handlu międzynarodowym sięga ok. 15% (1. miejsce w świecie), w przypadku masła odsetek ten wynosi 17% (2. miejsce w świecie). Istotną rolę, dzięki warunkom naturalnym, odgrywa rybołówstwo morskie, ponad 2/3 połowów przeznacza się na eksport. Największymi portami rybackimi są: Esbjerg, Skagen i Thyborøn. Produkcja ogrodnicza koncentruje się wokół dużych miast, najwięcej szklarni znajduje się na wyspach Fionii i Zelandii. Lasy pokrywają ok. 11% powierzchni kraju, a produkcja drewna zaspokaja 1/3 zapotrzebowania Danii.

Dom Hansa Christiana Andersena, Hans Jensens Straede 37-45, przybliża sylwetkę pisarza wraz z jego licznymi dziwactwami. W ogrodzie za muzeum obejrzeć można inscenizacje jego dzieł; wstęp wolny (22 VI-2 VIII o 11.00, 13.00 i 15.00; ogród otwarty dla zwiedzających codz. VI-VIII 9.30-19.00; IX-V 10.00-16.00). Pamiątki po Andersenie są wystawione w domu, w którym spędził dzieciństwo – H. C. Andersens Barndomshjem, Munkemollestraede 3-5 (czynne codz. VI-VIII 10.00-16.00; IX-III 11.00-15.00; 5 DKK). Inny wielki Duńczyk, Carl Nielsen ma swoje muzeum przy Claus Bergs Gade 11 (wt.-nd. 10.00-16.00; 15 DKK), gdzie melomani mogą założyć słuchawki i posłuchać kompozycji mistrza. Na drugim krańcu zamkniętej dla ruchu samochodowego dzielnicy znajduje się Brandts Klaedefabrik, Brandts Passage 37-43 (tel. 66137897), galeria prezentująca wybitne dzieła sztuki współczesnej. Warto zobaczyć również zbiory Muzeum Fotografiki oraz Duńskie Muzeum Poligrafii (wszystkie czynne codz. 10.00-17.00; IX-V zamknięte w pn.; bilet łączony 40 DKK). Fyns Kunstmuseum, Jembaneg. 13 (VII-VIII codz. 10.00-17.00; IX-VI wt.-nd. 10.00-17.00; 25 DKK) to bogata kolekcja sztuki duńskiej. W południowej części miasta przy Sejerskovvej 20 znajduje się Den Fynske Landsby – skansen, w którym zgromadzono XVIII- i XIX-wieczne budynki przeniesione z miejsc rozsianych po całej wyspie (dojazd autobusem nr 42; czynny VI-VIII codz. 9.30-19.00; IX-X oraz IV-V wt.-nd. 10.00-16.00; XI-III nd. 11.00-15.00; 30 DKK). W czerwcu, w oddalonym o 30 km Ringe, odbywa się Midtfyn Festival (tel. 65962512, 65962501 lub biuro informacji turystycznej – 62625223; http//www.mf.dk), jedna z największych duńskich imprez rockowych. Grali tu już m.in. Black Crowes, Sting i Jamiroquai (350 DKK bilet dzienny; 625 DKK na imprezy w dniach pt.-nd; bezpłatny kemping).

Zasada swobodnego przepływu osób oznacza, że wjazdu można odmówić tylko w przypadku, kiedy zagraża to bezpieczeństwu wewnętrznemu państwa (np. terroryzm) lub narusza podstawowe zasady współżycia społecznego. Jeżeli natomiast odmowa wjazdu związana będzie z wyrokiem skazującym, to uzasadnienie wyroku musi wskazywać na potencjalną groźbę naruszenia porządku publicznego.

Całkowicie zostaje zniesiony obowiązek posiadania wizy, niezależnie od celu i czasu trwania pobytu. Należy pamiętać, że na pobyt dłuższy niż 3 miesiące konieczne będzie uzyskanie stosownego zezwolenia. Należy zgłosić się do duńskiej ambasady lub konsulatu w kraju zamieszkania (ok. 2-3 miesięcy przed wyjazdem) lub, w Danii, do najbliższego urzędu wojewódzkiego (statsamt) i złożyć komplet wymaganych dokumentów: aktualny paszport lub dowód tożsamości, 2 fotografie, 2 wypełnione formularze (w języku angielskim lub duńskim), inne dokumenty (w zależności od statusu osoby aplikującej – dodatkowe informacje o wymaganych dokumentach znajdują się w kwestionariuszach). Oczekiwanie na decyzję Duńskiego Urzędu Imigracyjnego wynosi ok. 2 miesięcy.

Stanowiły one odłam ludów skandynawskich, zwanych Normanami. W ciągu VIII-XI wieku duńscy Wikingowie organizowali łupieżcze wyprawy, grabiąc wybrzeża państwa karolińskiego i Wysp Brytyjskich.

W tym czasie odbywał się proces jednoczenia państwa duńskiego oraz chrystianizacja ludności. Król Kanut I Wielki (ok. 995-1035), połączył z Danią Anglię i Norwegię, a jego państwo obejmowało także prowincje dzisiejszej Szwecji (Gotlandia, Skania).

Na przełomie XII i XIII wieku Dania rozpoczęła ekspansję terytorialną, zajmując kolejno Szlezwik i Holsztyn (Niemcy), część Estonii, Inflanty i Islandię. Rywalizowała też o wpływy w basenie Morza Bałtyckiego ze Szwecją i niemiecką Hanzą.

W 1397 r. Dania zawarła Unię Kalmarską z Norwegią, Szwecją, oraz Szlezwikiem i Holsztynem. Był to efekt dążeń politycznych ówczesnej królowej Małgorzaty. Jej celem był wybór wspólnego władcy i wspólne prowadzenie wojny. Formalnie kraje unii zachowały niezależność, w rzeczywistości prym wiodła Dania.

Po wojnie domowej w latach 1534-1536 panującą religią Danii stał się luteranizm. Szwecja wyłamała się z unii w 1523 r.

Długotrwałe wojny ze Szwecją w XVI i XVII wieku doprowadziły do upadku Danii jako mocarstwa. Wiązało się to z utratą m.in. Gotlandii i Skanii oraz części Norwegii. W XIX wieku po wojnach napoleońskich ziemie norweskie ostatecznie odłączyły się od Danii, co wpłynęło na spadek znaczenia państwa duńskiego na arenie międzynarodowej.

W 1849 r. Królestwo Danii stało się państwem konstytucyjnym z 2-izbowym parlamentem. Po wojnie w 1864 r. Prusy i Austria zabrały Danii Szlezwik i Holsztyn. Od tego momentu politykę zagraniczną państwa cechowała neutralność, kraj rozpoczął proces szybkiego rozwoju gospodarczego i oświatowego.

Podczas I wojny światowej Dania zachowała neutralność, a w 1918 r. utraciła Islandię, pozostając z tym państwem w unii personalnej. W 1920 r. do Danii powróciła północna część Szlezwiku.

Podczas II wojny światowej, zdobyta w przeciągu jednego dnia, była okupowana w latach 1940-1945 przez wojska hitlerowskie.

Dania, jako członek-założyciel, od 1945 roku należy do Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Od 1949 r. znajduje się w NATO (Pakt Północnoatlantycki a od 1995 jest członkiem Unii Europejskiej.

Zasiadająca na tronie od 1972 roku Małgorzata II wraz z małżonkiem, księciem Henrykiem cieszą się wielką sympatią narodu. Rodowód królowej sięga władcy Wikingów Groma Starego i jego syna króla Haralda Sinozębnego.